هلال ِماه در سَر مرا هوای ِذکر و ترک ِباده است سودای ِ باده از سَر ِشب اُفتاده است مَستی که بانیاز بهدرگاه ِ چاره ساز میخانه

گل ِ سُرخ صبحي تو شنيده اي سلام ِ گُل ِ سُرخ ؟ يك جرعه چشيده اي ز ِ جام ِ گُل ِ سُرخ ؟ هنگام ِ سپيده از « ملایر » بگذر